Energia

Po okresie budowy i eksperymentów z coraz to większymi bombami nastąpił okres ich „miniaturyzacji". Ogromna siła niszczenia konwencjonalnych bomb atomowych bywa wielokrotnie ich wadą w działaniach wojennych. Tak więc obecny kierunek rozwoju broni jądrowej cechuje się niewielką siłą rażenia. Przykładem tego może być np. bomba atomowa oznaczona kodem B61 o sile wybuchu 0,3-340 kt TNT (w zależności od wersji), będąca miniaturową wersją wcześniej stosowanej bomby wodorowej B53 o sile wybuchu 9 Mt TNT. O ile ta ostatnia ważyła prawie 4,5 t (a więc mogła być przenoszona tylko przez bombowce), to wersja B61-11 ważąca zaledwie 500 kg może być przenoszona również przez myśliwce, np. F-16. Może być zrzucana zarówno z dużych wysokości, jak i z bardzo małych, ok. 15 m. Bomba ta, ze względu na wmontowany w niej opóźniony zapłon, jest w stanie jeszcze przed eksplozją wbić się w grunt na głębokość 15-20 m. Jej wybuch spowoduje więc podziemny wstrząs, niezwykle groźny dla każdego umocnienia znajdującego się w pobliżu, a jednocześnie zniszczenia na samej powierzchni będą stosunkowo niewielkie. Bomba ta może niszczyć podziemne cele, jak np. bunkry, stąd nazywa się ją niekiedy bombą podziemną.