Separatory plutonu

W sześć miesięcy po uruchomieniu pierwszego reaktora zakłady separacji plutonu rozpoczęły pracę. Na początku 1949 r. Związek Radziecki dysponował już ilością plutonu niezbędną do wyprodukowania pierwszej w tym kraju bomby atomowej. Tak więc na rok przed terminem danym przez Stalina radziecka bomba atomowa była gotowa. Należy podkreślić, iż Stalin osobiście interesował się postępem prac nad bombą atomową. Na krótko przed testem bomby zaprosił do siebie jej głównych twórców i z wielką uwagą wysłuchiwał każdego z nich. Stalin nie wnikał w szczegóły techniczne i w pełni zadowalał się odpowiedziami naukowców. Kurczatowa zapytał np. czy z posiadanego plutonu nie można by mieć dwóch bomb o mniejszej sile, tak by jedna bomba pozostawała w zapasie. Kurczatow musiał oczywiście udzielić odpowiedzi negatywnej. Próbny wybuch pierwszej radzieckiej bomby atomowej pod kryptonimem Pierwsza Błyskawica miał miejsce 29 sierpnia 1949 r. na poligonie doświadczalnym 170 km na zachód od Semipałatyńska-21 (obecnie miasto Kurczatow), w mało zaludnionym wschodnim Kazachstanie. Poligon stanowił płaskowyż o średnicy ok. 20 km otoczony z trzech stron wzgórzami. Samo przygotowanie poligonu do testu z pierwszą bombą atomową trwało dwa lata. Prace na tym całkowitym bezludziu wykonywano bez przerwy, zarówno latem, jak i zimą.