Energia

Wielu naukowców z Projektu Manhattan z Oppenheimerem na czele odmówiło współpracy w zakresie budowy bomby wodorowej. Kiedy w środowiskach naukowych zaczął narastać opór przeciwko budowie bomby wodorowej, niesłusznie oskarżano Oppenheimera o sabotowanie prac; do tych oskarżeń przyczynił się głównie Teller, jego współpracownik z Projektu Manhattan. Teller oskarżył nawet kierownictwo Los Alamos o niesprzyjanie budowie bomby wodorowej i sam opuścił Los Alamos. Przeniósł się do Livermore (80 km od Berkeley w Kalifornii), gdzie na terenie byłej bazy wojskowej pomagał zorganizować konkurencyjne laboratorium. Odejście z Los Alamos Teller przypłacił nieobecnością podczas pierwszej próby z bombą wodorową, której był przecież głównym twórcą. Kierownictwo nad dalszymi pracami związanymi z bombą wodorową w Los Alamos objął Marshall Holloway. W kwietniu 1951 r. na tyle poznano podstawowe zasady fizyczne, aby rozpocząć projektowanie i testowanie bomb wodorowych. Warto tutaj wspomnieć, iż do obliczeń teoretycznych prowadzonych w Los Alamos nad bombą wodorową po raz pierwszy użyto maszyny liczącej ENIAC (Electrical Numeńcal Integrator and Calculatof). Było to ogromne urządzenie, zajmujące 180 m2 powierzchni i ważące 30 t. Maszyna ta zawierała wówczas 18,8 tyś. lamp elektronowych, pobierając 14 kWe energii. Ilość kart dziurkowanych, niezbędnych do pracy tego komputera, wynosiła pół miliona.