Energia

Beria zakodował te działania jako Operacja Borodino. Ponadto utworzono jedenastoosobową Radę Techniczną, w skład której wchodzili: Boris Wannikow jako szef rady oraz Abram Alichanow, Jurij CharLton, Abram Joffe, Piotr Kapica, Issak Kikoin, Igor Kurczatow, Wasilij Machniew, Boris Wannikow, Iwan Woznesenski i Awramij Zawieganij. Wkrótce potem Kapica, światowej sławy fizyk (m.in. dyrektor Royal Society Mond Laboratory w Cambridge), laureat Nagrody Nobla w 1978 r., odmówił udziału w programie badań, ponieważ nie cierpiał odrażającego Berii, który zresztą miał wyjątkowo nieprzychylny stosunek do naukowców. Ten, jako że nie mógł znieść takiej zniewagi, zażądał aresztowania Kapicy, lecz Stalin, który bardzo szanował Kapicę jako naukowca, zwrócił się do Berii słowami: „Odsunę go od ciebie, ale go nie dotykaj Uważa się, iż Kapica uchylał się od udziału w programie badawczym nad bombą atomową podobnie jak Einstein, z powodów moralnych miał poglądy pacyfistyczne. Beria natychmiast utworzył w NKWD specjalny wydział do spraw szpiegostwa atomowego, tzw. Departament S, który miał się zająć oceną materiałów dostarczanych przez wywiad podczas wojny. Na czele tego wydziału stanął generał Paweł Sudopłatow. Niemal natychmiast agenci Departamentu S (m.in. Ar-kadij Ryłow i Jaków Terlecki) zajęli się tłumaczeniem cennych informacji, jakie znajdowały się nietknięte od czterech lat w archiwach radzieckiego wywiadu.